مردم منتظر توی ایستگاه به طرف اتوبوس دویدند .

 یکی داد می زد:

آقا جا نیست سوار نشو ...

***

صبح که از خانه بیرون می آمد به زنش قول داده بود امشب با دست پر برگردد یک لحظه چهره زنش را تصور کرد ، چقدر صورتش چروک افتاده بود با آن خنده های غمگینش..

به مقصد می رسد . پیاده می شود .

کوچه تاریک است .

بغض می کند .

کلید می اندازد .

در باز است !

                                                                                       زمستان ۸۲

                                                                                  

چقدر تنها نیستم ....

سر سماور را باز کردم ، بوی لجن می داد.حالم به هم خورد هر چی توی شکمم بود بالا آوردم.آنقدر عق زدم که از حال رفتم.

□

      با گرمای دستش چشمانم را باز کردم ، با لبخند همیشگی اش پرسید:

باز چی شده ؟

زدم زیر گریه و گفتم توی سماور قورباغه افتاده بوی لجنش داره منو می کشه !

خندید و گفت : توی سماور دربسته قورباغه چطوری رفته ؟!

سماور را برداشت و به طرفم آورد، من عقب عقب رفتم، داد می کشیدم ، نیار جلو ...نیار جلو...و دوباره عق زدم ...

سرم فریاد کشید ، تو دیوانه شدی ...عزیزم تو دیوانه شدی ...

□

برگه را از دستم گرفت و از بالای عینکش به صورت رنگپریده ام نگاهی انداخت و پرسید : چند وقته عقب انداختی ؟

عقب ؟! نه...

 دیگر صدایش را نمی شنیدم ...

صورتم را با پشت دستهایم پاک کردم و تلوتلو خوران از اتاقش بیرون آمدم...

  □

توی خانه او و دو تا بچه منتظرم بودند.

توی شکمم یک قورباغه وول می زد !

                                                                                         بهار 83 - مشهد